W ubiegłym tygodniu, 21 lipca odbyła się oficjalna premiera spektaklu, nad którym od tygodni pracowało siedmiu osadzonych. Początek tej artystycznej drogi miał miejsce dokładnie 15 maja 2026 r. To właśnie wtedy grupa 15. osadzonych, pod opieką wychowawców, udała się do 22. Bazy Lotnictwa Taktycznego w Malborku. Obejrzeli tam występ grupy teatralnej „Zryw”. Spektakl wywarł na nich tak ogromne wrażenie że z własnej inicjatywy postanowili stworzyć coś autorskiego i udowodnić sobie oraz innym, że potrafią zmienić swoje życie.
Droga na scenę wymagała ogromnego poświęcenia. Przez prawie dwa miesiące aktorzy-amatorzy intensywnie ćwiczyli swoje role pod okiem Roberta Puczki – reżysera „z wolności”, który
współreżyserował spektakl wraz z kpt. Anną Chwiałkowską, starszym wychowawcą działu penitencjarnego. Zaangażowanie osadzonych wykroczyło jednak daleko poza samą grę aktorską. Skazani wykazali się wielką kreatywnością, samodzielnie projektując i przygotowując
stroje oraz elementy scenografii do spektaklu.

Werona na 110% – klasyka w niecodziennej odsłonie

Efektem tych przygotowań stał się komediodramat więzienny w jednym akcie zatytułowany „Werona na 110% – wersja bez hamulców”. Ta niezwykle błyskotliwa parodia klasycznego dzieła Szekspira połączyła literaturę piękną z więziennymi realiami. Publiczność mogła zobaczyć m.in. Romea płynnie przechodzącego z języka renesansowego na więzienny slang, potężną Julię w okularach i firance pożyczonej od kwatermistrza, a także postać samej wychowawczyni. Obecność na widowni Dyrektora jednostki oraz kierowników działów nadała wydarzeniu wyjątkową rangę, co od występujących na scenie osadzonych wymagało jeszcze większej odwagi i opanowania stresu. Ich brawurowy występ pokazał jednak, że potrafią zapanować nad emocjami i zaprezentować pełen
profesjonalizm.

Wyróżnienie za aktywne uczestnictwo w procesie resocjalizacji

Całe przedsięwzięcie nie udałoby się bez wsparcia personelu penitencjarnego. Nadzór nad logistyką oraz codzienne wsparcie pedagogiczne zapewniała wychowawczyni prowadząca oddział. Premiera
udowodniła, że zajęcia kulturalno-oświatowe mają potężną siłę transformacyjną. Uczą one odpowiedzialności za wspólny projekt, cierpliwości podczas prób oraz przełamywania barier.
Zwieńczeniem sukcesu było uroczyste wręczenie osadzonym dyplomów za zaangażowanie i aktywny udział w tych wyjątkowych warsztatach teatralnych. Wyróżnienia te były wyrazem uznania dla ich wzorowej postawy. Aktywne uczestnictwo osadzonych w procesie resocjalizacji, ich
wysoka kultura osobista oraz zaangażowanie w życie kulturalne jednostki stanowią dojrzały, pozytywny przykład dla pozostałych skazanych.
Emocjonujący moment nastąpił również podczas składania podziękowań dla osoby, bez której ten spektakl by nie powstał.
Robert Puczka otrzymał od swoich podopiecznych wyjątkowy, pamiątkowy egzemplarz scenariusza oraz specjalne podziękowanie podpisane przez wszystkich siedmiu osadzonych. Był to niezwykle wzruszający dowód wdzięczności za jego serce, czas i wiarę w możliwości drugiego człowieka.

 

Tekst: kpt. Anna Chwiałkowska
Zdjęcia: mjr Monika Morozowska, Robert Puczka